من تا بحال کربلا نرفته ام و هرگز نیز نخواهم رفت. تصور پا گذاشتن روی خاکی که آن خونها بر زمینش ریخته شده را نمی توانم بکنم . از فکرش هم قلبم فشرده می شود و می گیرد اصلا در توانم نیست... اما در خواب وارد حرم امام حسین شدم. ضریحی بود داخلش یک سکو و امام حسین بجای آنکه داخل مقبره دفن باشند روی سکو بودند. چهره شان به شخصی می مانست که خواب باشد. من و پدرم فقط دور ضریح بودیم. بقیه مردم فقط در رفت و آمد بودند و دور ضریح نبودند. پدرم پایین پای امام حسین ایستاده بود و مشغول خواندن دعای استدعای ظهور و شهود امام زمان بودند و من هیچ کتاب و ذکر و دعایی نداشتم در قسمت پهلوی امام حسین ایستاده بودم و فقط نگاهشان می کردم . کمی گذشت به نظرم آمد ایشان تکان خوردند. کمی بعد تر دستشان تکان خورد و سپس چشم گشودند و زنده (بیدار) شدند .... و خواستند برخیزند .من خیلی ترسیدم . چهره فوق العاده جدی و با جذبه ای داشتند . موهایشان جو گندمی بود. چشمانی درشت داشتند. چهره ای مشابه ایشان را اخیرا دیده ام. آیا ممکن است امام حسین دوباره روی زمین آمده باشند؟
